Bij bestudering van de Griekse mythologie valt het vermanende, eerder dan het verklarende karakter ervan op. Hoewel de mythen een grondig en compleet beeld geven van de deugden en ondeugden der Goden, zullen ze vooral bedoeld zijn als een mogelijke spiegel voor menselijke gedragingen. Misschien is het hovaardig, maar Honingh heeft geprobeerd de hiaten, die de verhalen bevatten, op te vullen en tegelijkertijd een psychologische verklaring te geven voor de schijnbaar vreemde gebeurtenissen. Welke overwegingen deden Orpheus besluiten Eurudike uit de Hades terug te halen? Deed hij dat uit schuldgevoel of eigenbelang? Of was het slechts verlangen naar een vroegtijdig gestorven geliefde? Welke gevoelens bestormden Pasiphae toen ze een monstertje met het uiterlijk van een stier baarde? Verdrong afschuw haar compassie en moederliefde?